مبالغه در پریسکه ( نوید فلاحی)

مبالغه در پریسکه

تعریف کلی مبالغه : یعنی در مورد صفتی به حدی شدت یا ضعف بدهیم که محال یا بعید باشه جوری که فکر کنیم نهایتی در این شدت یا ضعف وجود نداره ، این کار به سه دسته تقسیم میشه

۱ تبلیغ

۲ اغراق

۳ غلو

چون یا ممکن است یا غیر ممکن

اگر ممکن نباشد غلو است

اگر ممکن باشد بطور عادی تبلیغ است

اگر ممکن باشد ولی نه بطور عادی مثل کارهای خارق‌العاده اغراق است

پس مبالغه را می‌شود دروغی اشکار تعریف کرد که رنگ و لعاب خاصی به شعر می‌بخشد و نا ممکن ها رو در ایماژ (عالم خیال) شعر ممکن می‌کند چرا که همونطور که قبلا گفتم رکن اصلی هر هنری مخصوصا (شعر) ایماژ است ، پس مبالغه با اینکه می‌دانیم رسما دروغ است وقتی در شعری استفاده می‌شود زیبایی خاصی به کار می‌دهد و خیال را عمیق‌تر و زیبا تر می‌کند

مثلا وقتی می‌گوییم علی وزنه صد و پنجاه کیلویی را راحت بلند می‌کند اینجا چون گفتیم راحت دروغ است ولی ممکن پس جنبه تبلیغ دارد ، حالا کمی شدت را بیشتر می‌کنیم و می‌گوییم علی وزنه صد و پنجاه کیلویی را با یک دست برمیدارد اغراق کرده ایم ولی باز هم امکان پذیر است و خارق‌العاده​ ، باز شدت را بیشتر می‌کنیم و می‌گوییم علی وزنه صد و پنجاه کیلویی را روی انگشتش می‌چرخاند اینجا غلو کرده ایم چون همچنین چیزی امکان ندارد

و اما در پریسکه استفاده از مبالغه بسیار جالب است و میتواند کمک بزرگی به زیبایی شعر بکند

همه شهر می‌دانند

چقدر …

یا

زیر و رو می‌کنم

تمام دنیا را

و…

یا

به اتش می‌کشم

دریا را

و…

یا

به پایت می‌ریزم

تمام زر دنیا را

و….

و از این قبیل  با اینکه می‌دانیم دروغ است ولی خوشمان می‌آید و لذت می‌بریم

پس تنها جایی که دروغ شیرین است در شعر است و بهترین دروغگوی دنیا که همه دروغهایش را دوست دارند شاعر

سپاس از توجهتون

نوید فلاحی (اُکتاو)

(Visited 74 times, 1 visits today)
۲+

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *